Vul hier je e-mail adres in om op de hoogte te blijven van updates

vrijdag 14 september 2012

24-08-2012: ziekte is terug

Omdat bellen nu even lastig is voor mij wil ik jullie via deze e-mail het volgende laten weten:

Afgelopen dinsdag heb ik weer een periodiek controle middels een CT scan gehad in Amsterdam.
Gisterochtend ben ik op mijn werk door de radiotherapeut gebeld met het verzoek of ik naar Amsterdam wilde komen.
Daarna zijn Megreet en ik naar het ziekenhuis gegaan en daar heeft de arts aangegeven dat mijn ziekte terug is en dat er geen kans op genezing is.

We hebben lang kunnen praten met de arts en zijn nu 1 nachtje verder om dit te laten bezinken en mensen in te lichten.

Twee jaar geleden was er perspectief op genezing middels bestraling en chirurgie. Doordat de “liposarcoom” nu om meerdere plekken in de buik is teruggekomen bied deze behandeling geen uitkomst meer. We hebben in overweging meegekregen om palliatief behandeld te worden middels chemo-therapie. De kans dat dit aanslaat is kleiner dan dat het wel aanslaat en het gaat gepaard met veel bijwerkingen. In een half jaar tijd (vanaf de vorige scan) is het behoorlijk snel veranderd in mijn buik.

Toen stond de wereld dus al weer op zijn kop! Totaal onverwacht aangezien ik mij erg goed voel en ook uiterlijk is er nog niets van te merken.
T.z.t. zal ik om bij een oncoloog advies vragen  m.b.t. een eventuele chemotherapie.

Onrustig geslapen en raar wakker worden vanmorgen. Heel onwerkelijk om te beseffen dat ik vanaf nu achteruit zal gaan. Dat zou best wel eens snel kunnen gaan, omdat ik vermoed dat de tumoren snel zijn gegroeid het afgelopen jaar. De eerste maatregelen die wij vanaf vandaag hebben genomen hebben te maken met nog bewuster stilstaan bij wat je eet en drinkt. Wie weet kan op die manier de groei wat vertraagd worden.

Ik wil naast de eventuele chemotherapie kijken naar alternatieven op experimenteel of homeopatisch gebied oid. Daarnaast: een bucket list maken met daarop dingen die ik graag nog zou willen doen nu ik nog fit ben.....

Megreet en ik zijn inmiddels wat van de schrik bekomen, maar de emoties golven nog op en neer. Lastig om de situatie steeds weer opnieuw te moeten delen met de mensen die dicht bij je staan.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten